شرح عمليات

راوی علی اکبر بابایی : در عملیات والفجر8 بعد از اینکه بچه ها از اروند عبور کردند و آن موانع مشکل دشمن اعم از خورشیدی ها تله های انفجاری و مواردی که پیش بینی شده بود از از طرف دشمن پشت سر گذاشتند. سید ابراهیم شجیعی در قایق اولی سوار شده بود بعد از 10 الی 15 متری مشکل موتوری برای قایق ایجاد شد و قایق خاموش شد ایشان با صدای بلند وقتی دید قایقش کند شد و آتش دشمن هم شروع شده بود فریاد زد فلانی حرکت کن و بچه ها را ببر ایشان هم عقب تر آمدند و قایق را عوض کردند بعد از این که فواصلی از داخل نخلستان سپری شد و مدتی را گذشتیم به یک خطی رسیدیم که نیاز بود در آنجا یک آرامشی بگیریم و زمانی توقف داشته باشیم تا بچه ها جمع و جور شدند آنهایی که از آب گذشته اند آنهایی که از آب گذشته اند آنهایی که مانده اند یک آرایشی بگیرند و آماده ی حرکت شوند وقتی بچه ها مستقر شدند سرشماری صورت گرفت و بچه ها همدیگر را پیدا کردند در فاصله ی 200 الی 300 متری اتاقکی بود که نور داشت فانوس یا شمع بود گروهان اولی که یکی از بچه های نیشابور بود به عهده داشت مجروح شدند و ایشان به هیچکدام نگفت بروید اتاقک را منفجر کنید خودش سرش را پایین انداخت و حرکت کرد به طرف اتاقک که بچه ها دویدند و جلو که مگر ما مرده ایم که شما می روید ما برای چه آمده ایم اگر قرار است اتاقک تخریب شود این کار باید توسط ما انجام شود . فرمود: پس سریع باید ما آن قسمت را بزنیم که مبادا از آنجا بچه ها در تیرس قرار بگیرند بچه ها رفتند و از نزدیک اتاقک را تخریب کردند.