عشق به جهاد

راوی نیکبخت وطن پرست: یک روز به اتفاق پدر شهید در خانه نشسته بودیم از راه آمد سلام کرد و گفت پدر جان از مادر اجازه گرفته ام بیا شما هم رضایت بده تا به جبهه بروم. پدرش گفت سن تو اجازه نمی دهد به جبهه بروی. گفت: شما رضایت بده. پدرش گفت : راضی هستم خم شد و پای پدرش را بوسید و رفت و کارهایش را دو روزه آماده کرد هنگام حرکت تا راه آهن او را همراهی کردیم عمویش به او گفت: سعی کن خودت را سمت سایتها که خلوت است بیندازی گفت: عمو جان عمر دست خداست من سعی می کنم هر جا که نیاز باشد وهر کار لازم باشد انجام دهم من تابع دستورات فرمانده هستم. فرزندم آنروز روزه بود من سر مهدی را روی قلبم گذاشتم و صورتش را بوسیدم بعد هم خداحافظی کرد و رفت . احساس می کنم هنوز گرمای صورتش روی قلب من هست و برای همیشه خواهد بود.