تقيد به جماعت

راوی عباس تیموری : ایشان تأکید داشت اگر جمعه در مقر بودیم حتماً به نماز جمعه حمیدیه برویم . آن روز هوا بسیارگرم بود هرچه اصرار کردیم که این هفته را معاف کنید قبول نکرد و با کمی تأخیر بعد از اذان به طرف نماز جمعه حیدریه حرکت کردیم ـ چون در شهر حیدریه مردم عرب هستند طبیعتاً امام جمعه هم خطبه ها را به عربی می خواند و ما رزمندگان فارسی زبان تنها برای فیض نماز جمعه می رفتیم و از خطبه ها را به عربی می خواند و ما رزمندگان فارسی زبان تنها برای فیض نماز جمعه می رفتیم و از خطبه ها بی بهره بودیم . با گرفتن وضو وارد مسجد جامع شدیم و در صف نشستیم .امام جمعه امام جمعة همیشگی نبود ، ما هم کنکاش نکردیم و نشستیم خطبه ها را گوش دادیم . امام جمعه انگار به فکر مردم نبود . مطالب زیادی در مورد انقلاب و جنگ بیان کرد . حدود یک ساعت و نیم طول کشید بعضی ها که خوابشان برده بود می رفتند و تجدید وضو می کردند بالاخره امام جمعه شمشیر بدست خطبه اول را تمام کرد ـ اینکه می گوییم شمشیر بدست وافعاً اینطور بود . چون امام جمعه آنجا شمشیر داشت و از اسلحه جدید خبری نبود ـ یک دفعه مشاهده کردیم که مؤذن اذان می گوید : با خود گفتیم : این چه طور نماز جمعه ای است بلافاصله امام از محراب پایین آمد و در محراب قرار گرفت. مؤذن قد قامت الصلاه گفت: با تعجب به همدیگر نگاه کردیم پس خطبه دوم چه می شود؟ مؤذن با صدای بلند گفت: النیت الصلوه العصر تازه متوجه شدیم که امام جمعه برای جلسه به تهران رفته بود و این آقا بخاطر اینکه مردم دست خالی نباشند نماز ظهر را قبل از ورود ما خوانده بود و بین دو نماز صحبت کرده بود. این هم از نماز جمعه حمیدیه که از نماز جماعت ظهر خودمان هم ماندیم.