محبوبیتش در میان نیروهایش

وقتی خبر شهادت ایشان رسید، خودم را به زاهدان رساندم. بدن های شهدا را غسل و کفن داده بودند و به محلی که پیش تر محل فعالیت فرهنگی آقا رجب برای جوانان منطقه بود، آوردند. کسانی که شهرهای شان نزدیک بود، خانواده های شان آمده بودند، ولی کنار جنازه آقا رجب، کسی جز من و یک نفر دیگر نبود. یک لحظه دلم گرفت و با خودم گفتم: چقدر آقارجب غریب است. کاش بچه ها اینجا بودند! مدتی که گذشت و جمعیت که پراکنده شد، دیدم نیروهای سرباز و کادر آنجا آمدند و همگی دور تابوت آقارجب جمع شدند و چنان می گریستند که تعجب کردم. ایشان در میان نیروهای زیر دست خودش در هر جا که بود محبوبیت داشت. حتی سراغ دیگر شهدا نرفتند و مدت طولانی آنجا گریستند و سینه زنی کردند که وقت اذان هم گذشت و با تذکر یکی از همان ها که گفت: «مگر فراموش کرده اید که سردار محمدزاده مدام بر نماز اول وقت تأکید می کرد؟!» پراکنده شدند.