فکاهي وقايع خنده دار

راوی محمد حسن نظر نژاد : برای معالجه با آقای نظر نژاد به آلمان رفته بودیم. در بیمارستان مشکل غذایی داشتیم. چون ذبح آنها غیر اسلامی بود و ما فقط صبحانه که غذای ساده و معمولی بود می خوردیم. یک روز پروفسور پیروزیان که از بچه های ایرانی بود به اتاق ما آمد به او گفتم: بابا ما از مریضیمان نمردیم ولی شما ما را از گرسنگی می کشید. گفت: غذا می آورند چرا نمی خورید؟ گفتم: ما غذاهای شما را نمی خوریم. گفتم: مشکل میوه که ندارید، مقداری میوه که می توانید بیاورید. گفت: اشکالی ندارد دستورش را می دهم. آقای نظر نژاد به پروفسور گفت: من پهلوان بودم و صبحانه هر روز من شش نان سنگک و حدود سی تخم مرغ بوده است و حالا شما ما را این جا حبس کردی و هر روز صبح به ما یک عدد تخم مرغ می دهند و ما نهار و شام این جا را نمی خوریم و مجبوریم بیست وچهار ساعت با همین تخم مرغ سر کنیم. پروفسور از این که چگونه یک نفر می تواند سی تخم مرغ را یک جا بخورد تعجب کرده بود. پروفسور خداحافظی کرد و رفت. نزدیک غروب پرستاری با یک سینی پر از میوهوارد اتاق شد. در همین لحظه تلفن بخش زنگ زد. پرستار سینی میوه را توی اتاق گذاشت و رفت که به تلفن جواب دهد. ما هم شروع کردیم به میوه خوردن. تلفنش حدود یک ربع طول کشید در طول یک ربع با نظر نژاد تمام میوه ها را خوردیم. وقتی تلفنش تمام شد وارد اتاق شد چشمش که به سینی افتاد؛ دو دستی توی سرش زود و جیغ کشید و از اتاق بیرون رفت. خودمان فهمیدیم چه دسته گلی به آب دادیم. میوه ها برای کل بخش بود و ما دو نفر همة آن ها را خورده بودیم. بعد از ده دقیقه عدة زیادی از پرستارها و مسئولین بخش وارد اتاق شدند و از این مسأله تعجب کردند. صبح که شد پروفسور پیروزیان وارد اتاق شد و گفت: دیشب چه دسته گلی به آب دادید. گفتیم: برای چه؟ گفت: میوه هایی که آورده بودند مال کل بخش بود ولی شما دو تا همة آن ها را خوردید. گفتیم: شما ایرانی هستی، خودت می دانی فرهنگ مصرف میوة ایرانی ها بالاست و چون شما سفارش کرده بودی فکر رکردیم میوه ها را برای ما دو نفر آورده اند و همة آن ها را خوردیم.