لحظه و نحوه شهادت

به روایت از علی نجفی : روز قبل از شهادت قرار شد که از اهواز عازم بانه شویم . روز شهادت ایشان به اتّفاق خود شهید جنگی و شهید لوقا حرکت کردیم . - اخلاق شهید جنگی طوری بود که همیشه می گفت : سرعت بیشتر از 80 کیلومتر نشود . امّا آنروز من 120 کیلومتر سرعت می رفتم و ایشان هیچ نمی گفت : مثل اینکه باید سر دقیقه و ثانیة مورد نظر به محلّ شهادت می رسیدیم . پس از طی چند کیلومتر ما به کمین دشمن خوردیم . من خواستم از یک ماشین تویوتای شخصی سبقت بگیرم که در همین حین شهید دعا کرد ، خدایا ما را جزء شهدا قرار بده و در همان لحظه گلوله های دمکرات شلیّک شد و به مغز ایشان اصابت کرد . من از ماشین پیاده شدم و دیدم که سه نفر درب ماشین را باز کردند من فکر کردم ، دنبال مدارک می گردند بعد ماشین را آتش زدند . من خواستم بروم و جنازه ها را بردارم . برای همین بند پوتین را خواستم محکم کنم که دیدم روی پوتینم تکّه ای مغز افتاده و مطمئن شدم گلوله به مغز شهید خورده است . بعد آمبولانس آمد و جنازه ها را منتقل کرد .