حسن برخورد

به روایت از میرزا فیض آبادی : یکی از همرزمان فرزند شهیدم سیدمحمد که عضو سپاه پاسداران هستند تعریف می‌کرد و می‌گفت: زمانیکه در کردستان منطقه قوچش بودیم تعدادی از افراد گرد این بخش که زمان خدمت سربازی آنان فرا رسیده بود فرار کردند و به خدمت نرفتند. ما آنان را دستگیر کرده بودیم و آورده بودیم به پایگاه تا آنها را بفرستیم به خدمت سربازی. یکی از آن افراد که از همه هیکل‌تر بود و جواب هیچ کس را نمی‌داد. من خواستم او را ادبش کنم. با توجه به اینکه قدم کوتاه بود رفتم کنار آن فرد و بالای بلندی ایستادم و یک سیلی محکمی به او زدم که در همین حال دیدم که سیدمحمد وارد شد و رنگ چهره‌اش عوض شد. اول از حسن روی برگرداند و سپس مجدد رو به طرف من کرد و گفت: چرا ایشان راز دید. نباید چنین کاری را می‌کردی و ایشان رفتند و به جای من صورت آن فرد را بوسید و از طرف من از وی معذرت‌خواهی کرد که ببخشید دوستم اشتباه کرد که دست روی شما بلند کرد و آن فرد هم عذر ایشان را پذیرفت و همین رفتار مهربانی و صمیمیت بین آنها را بیشتر کرد و این مسئله باعث شد که همه آنان جذب بسیج و سپاه شوند چون واقعاً تحت تأثیر رفتار و برخورد او گردیدند و این در زمان به شهادت رسیدن سید محمد افراد مذکور و تعدادی از بزرگان گرد آن منطقه برای تشییع جنازه‌ی او از کردستان به بجنورد آمدند.