اخلاص عمل

راوی محمد علی موحدی محصل طوسی: در منطقه پنج وین قبل از عملیات به اتفاق محمّدقاسم موحدی و مهدی میرزایی بر روی یکی از تپه های بلند بنام تپه سنگ بودیم. به علت صعب العبور بودن و داشتن شیب زیاد تپه سنگ برادران آن را به صورت پله کانی در آورده بودند. من بالای ارتفاع از روی کالک و نقشه و با استفاده از دوربین و قطب نما سنگرها و مواضع دشمن را نگاه کردم و پس از اینکه گرا می گرفتم آن را می نوشتم. یک دفعه دیدم که یک ماشین تویوتای وانت پر انار که حامل کمکهای مردمی امت حزب ا... برای جبهه بود در پایین تپه در حال حرکت است و با بلند گو داد می زد که بیائید و انار بگیرید. چون راننده تنها بود یک کارتن از انار ها را در همان پای تپه گذاشت و رفت. به محض اینکه می خواستم بلند شوم و بروم و جعبه انار را از پایین بیاورم. دیدم قاسم موحدی پشت سر من ایستاده و با تمام وزن خودش را بالای من انداخت و گفت: من نمی گذارم که بلند شوید و شما بنشینید کارتان را انجام دهید، من می روم. گفتم: قاسم پایت درد می کند و این راه هم راه بدی است و آوردن یک جعبه از پایین به بالا کار سختی است. به هر صورت هر کار کردم قاسم اجازه نداد که من بروم و گفت که: خودم سالم هستم. قاسم دوید و به سرعت از کوه پایین رفت و حتی دو سه مرتبه افتاد ولی به راه ادامه داد. بعد از ده پانزده دقیقه قاسم جعبه انار را در حالی روی شانه اش گذاشته و حتی چند تا از انارها هم له شده بود و آبهایش روی لباسش ریخته بود، آورد. بچه ها بلا فاصله شروع به خوردن انارها کردند. قاسم موحدی به من گفت: شما به کارتان ادامه بدهید من خودم انار ها را دانه دانه می کنم وبه شما می دهم. سپس انارها را دانه می کرد و کف دستش می ریخت و به من می داد.