قران و نيايش

راوی علی مرادی: یادم می آید روزی به اتفاق برادرم حسن در خانه نشسته بودیم ایشان قصد داشت وصیت نامه ای بنویسد خلاصه آمد و به ما گفت علی جان شما خطتان از من بهتر است بیا این وصیت نامه را شما بنویس من به شوخی گفتم: بابا این قدر رزمنده که شهید میشود همه وصیت نامه را خودشان با خط خود می نویسند یکدفعه خنده ای کرد و گفت : بله مادرم گفت چه می گویی؟ چکار می خواهی بکنی؟ من گفتم چیزی نیست دارم وصیت نامه می نویسم حسن تا دید مادرم با شنیدن این حرف ناراحت شد سریعا" گفت نه مادرجان داریم نامه ای برای پسر عمویم می نویسم در حالی که آن نامه وصیت نامه بود .