استقامت و پايداري

راوی موسی رضایی : قبل از شهادتش عزیزی می گفت: شنیدم صدای زمزمه ای از داخل درختان بلند شده و به سمت ما می آیند خودم را بی نفس گرفتم . ما را که دیدند گفتند: یکی شان از بین رفته و نفس ندارد و آن یکی در حال جان کندن می باشد. یکی از آنها گفت : شاید خود را به مردن زده باشد و دیگری گفت : برو با لگد به سرو کلّهَ اش بزن معلوم می شود. او هر چه توان داشت به سر و صورتم زد و من همانطور خودم را بی نفس گرفته بودم و هیچ چیزی را احساس نمی کردم یکی از آنها گفت: او مرده است و دیگری گفت دیگر ماندن اینجا فایده ای ندارد اینها آمده بودند شناسایی و حتما از مسئولین می باشد سریعتر برویم که نیروهایشان به سراغمان می آیند. ساعت 4 صبح که شهید عزیزی را از ارتفاعات پائین می آورند ایشان شهید شد.