خاطرات جنگی 1

به روایت از حمیدربانی نوغانی : شهید علی جهان بین در عملیات کربلای 4 همراه با برادر بزرگترش شرکت می کند که برادرش به عنوان راننده آمبولانس و خودش هم به عنوان رابطه خط ادای تکلیف می کرد. آن شبی که در عملیات کربلای 4 ایشان مشغول کار بود، هر کسی که او را می دید شب عملیات با آن نورانیت و معنویتی که در چهره ایشان شهود بود امید برگشتن ایشان را نداشت ولی خدا خواست که تا ابتدای کربلای 5 زنده باشد و قدمها و خدمات مؤثری را انجام دهد. از دیگر خصوصیات شهید جهان بین این بود که نماز شب می خواند و واقعاً به آن اهمیت می داد و مقید بود. با اینکه کار می کرد و خسته بود، سعی می کرد نماز شبش را بخواند و یا در موقع غذا خوردن دیده می شد که غذای محدودی می خورد و می گفت: مسئولیت می آورد. بیشتر خوردن چرا که می ترسم بخورم و نتوانم کار کنم و آن موقع پیش خدا مسئول هستم و قافیه باریک و لاغری داشت و اندامی سوخته از رنج که کار و تلاش در ایشان نمایانگر بود.