حالات معنوی قبل از شهادت

به روایت از علی اگبر رمضانی پور : زمان سربازی در پادگان 92 زرهی اهواز بودم. یک شب بعد از شام حدود ساعت 8 بود که امیر پیش من آمد و با هم شروع به صحبت کردیم. ایشان خیلی برای من درد دل کرد و متوجه نشدم که چه موقع خوابم برد. صبح که برای نماز بیدار شدم هرچه گشتم امیر را ندیدم. تا شب فقط ذهنم مشغول این بود که او کجاست و چه اتفاقی برایش افتاده است. دوباره شب نزد من‌ آمد و انقدر برایم حرف زد که اصلاً فراموش کردم بپرسم که صبح کجا بودی. آن شب واقعاً چهره اش دگرگون شده بود. آن شب به علت خستگی زود خوابم برد خوابم برد. اما شب سوم نیز این این ماجرا اتفاق افتاد. وقتی که پیش من آمد جمله ای از او شنیدم که فکرش را نمی کردم. او پس از قدری صحبت به من گفت: برادر علی اکبر من خواب دیده ام که شهید خواهم شد. پس از هم اکنون خدا حافظ . با شنیدن این جمله تمام وجود من به لرزه در آمد. آن شب هم من خوابم برد و امیر رفت. دیگر او را ندیدم تا اینکه پس از یکماه شنیدم که خواب وی به حقیقت پیوسته و به درجه رفیع شهادت نائل گردیده است.