شجاعت و شهامت

راوی محمدعلی موهبتی: «یکروز با موتور برای شناسایی به اطراف منطقه جنگی رفته بودیم . از دور تعدادی از افراد را مشاهده کردیم که لباس ایرانی به تن داشتند و فکر کردیم که از نیروهای خودی می باشند . بطرف آنها حرکت کردیم ولی وقتی که نزدیک آنها رسیدیم فهمیدیم که با هم عراقی صحبت می کنند و ما چون دو نفر بودیم و چندان هم مجهز نبودیم . لذا مجبور به فرار شدیم و خیلی سریع دور زدم و دستم را روی گاز موتور گذاشتم و با سرعت هر چه تمامتر بطرف قرارگاه حرکت کردم . عراقیها که متوجه ما شده بودند ، بطرف ما شلیک می کردند و من آنقدر سریع می رفتیم که نفهمیدیم برادری که در پشت سر من نشسته ، پایش تیر خورده و از موتور افتاده ، بعد از مسافتی که از آنجا دور شده بودم . متوجه شدم که برادر عزیز پشت سر من نیست . با عجله به عقب برگشتم و در حالیکه همچنان تیر اندازی دشمن بطرف ما ادامه داشت . من این برادر رزمنده را نجات دادم و به قرار گاه بازگشتم . مثل اینکه در این بار هم لیاقت شهادت را پیدا نکردم و از بین آن همه تیر اندازی جان سالم بدر بردم »