قدرت روح و کرامت نفس

به روایت از غلام حسین فرزانه : به عنوان یک خاطره که بنده در واقع کسی که فیض بردم از معنای ایشان شهید شمس آبادی بود. وقتی رسیدم آنجا سراغ ایشان را گرفتم، گفتند: یک خیابان پایین تر هست. خودم را به هر حال رساندم به ایشان و آخرین باری هم بود که ایشان را دیدم و مثل صابق به محضی که وارد سنگرش شدم با آن تبسم بسیار با معنا و زیبایی که داشتند بلافاصله از جایشان بلند شدند و به طرف من آمدند که همدیگر را در آغوش گرفتیم و یک احوالپرسی واقعاً خوبی باهم داشتیم که در حدود 5/ 1 سال و آخرین احوالپرسی ما هم بود. در آن سال بزرگ که ایشان در حین صحبت تلفنچی ایشان گفتند شما را می خواهند، با یک خنده معناداری خداحافظی کرد با من و فهمیدم که امشب بچه هایش می خواهند بروند خط، دیگر سؤالی نکردم. چون لازم هم نبود بیشتر از این صحبت کنیم. ایشان رفت و دیگر من از فیض ایشان محروم شدم که دو، سه شب بعد خبر آوردند که در حین شناسایی توسط گلوله ای که به پیشانی یا سر ایشان خورده، ایشان شهید شدند و به هر حال به بزرگترین و پرمعناترین آرزو رسیدند. دیدن ایشان برای من یک خاطره هست.