تقيد در حضور در مزار شهدا

روز چهلم شهادت شهید خوش سیما بود که پدرم بعد از 3 ماه از جبهه آمد. با هم سر خاک شهید خوش سیما رفتیم. آنجا حالت دیگرى به من دست داده بود. قسمتى که الان پدرم دفن شده همه‏اش خاک بود. من جلوتر از پدر مى‏آمدم. یک لحظه به سمت بابا برگشتم دیدم پایش به یک تپه گیر کرد و برگشت لبخندى به من زد. انگار به من الهام شد که اینجا قبر پدرم خواهد بود. به خود گفتم: نه دختر، براى چه این حرفها را با خودت مى‏زنى، مگر دیوانه شده‏اى. همراه پدر در قطعه‏اى که شهدا آنجا دفن شده بودند قدم مى‏زدیم. زمانى که پدر شهید شد، او را همانجا که پایش بند شد و لبخندى زد به خاک سپردیم.