ايثار و فداکاري

شبی در سنگر بودیم و غذا هم نداشتیم تدارکات توانسته بود یک کنسرو قرمه سبزی برایمان تهیه کند هفت نفر از جمله نیکنامی سر سفره نشستیم و کنسرو را باز کردیم. بسم الله گفتیم و چراغ فتیله ای را پائین دادیم و شروع به خورده کردیم. در تاریکی صدای تلق تلوق بود که دستها به میان سفره می آمد. آخر غذا که شد. فتیله را بالا کشیدیم. همه الهی شکری گفتند و دعای سفره هم خوانده شد، وقتی سنگر روشن شد دیدیم، هیچ کس دست به قریه سبزی نزده است و همه نان خالی خورده اند. فقط بچه ها دستشان را به آن قسمت از کنسرو که باز شده بود می زدند که انگار ما داریم می خوریم همه زیر چشمی به هم نگاه کردیم و خندیدیم.