قدرت روح و کرامت نفس

راوی محمد حسن نیک عیش: بعد از پایان دوره آموزشی در باغ میرزا ناظر سمت سه راهی طرقبه ، قرار شد مسیر حرکت را به صورت مسابقه با کوله پشتی و حمل اسلحه تا پادگان لشکر 77 سردادور پیاده با ستون یک طی کنیم و نذر کردیم هرکس زودتر به پادگان رسید ، برنده و بقیه برای او دو رکعت نماز در حرم بالای سر حضرت بخوانند . همه با ستون یک حرکت کریم . من قدم کوتاه بود اسلحه برنویی را حمل می کردم به روی زمین کشیده می شد . کوله پشتی ام نیز بر پشتم سنگینی می کرد و از طرفی پوتین هایم دو شماره برای من بزرگتر بود و به سختی قدم بر می داشتم ، اینها باعث شده بود که تمام بدنم خیس عرق شود . نزدیک آزادشهر مقابل دانشگاه پزشکی فردوسی رسیدیم ، احساس کردم پاهایم می سوزد و در نهایت خستگی خودم را به جلو می کشانم . به عقب بر گشتم . دیدم ستون پیاده کیلومترها ادامه دارد و عده ای از فرط خستگی نشسته اند . من هم همانجا نشستم . یکباره یکی از پشت سر کوله پشتی من را گرفت و گفت : مقدم چرا نشستی بلند شو حرکت کن ! به عقب برگشتم آقای نیک عیش را دیدم ، گفتم : راستش دیگر خسته شدم . گفت : بلند شو من کمکت می کنم بعد کوله پشتی ام رااز پشتم برداشت و به روی دوش خود انداخت و گفت : اسلحه ات را بردار و حرکت کن . سپس تا پادگان با هم صحبت کردیم وقتی به جلوی پادگان رسیدیم ، ایشان گفت : مقدم شما جلوتر به پادگان برو ، گفتم : چرا ؟ گفت : من منتظر یکی از بچه ها هستم شما به داخل پادگان برو من الان می آیم . من وارد پادگان شدم و سر و صدایی بر پا شد متوجه شدم من اولین نفر هستم که وارد پادگان شدم . همانجا متوجه شدم که آقای نیک عیش با آنکه او اولین نفر بود و می توانست وارد پادگان شود این کار را نکرد و به عنوان اینکه با یکی از بچه ها دارد دم پادگان ایستاد و من را جلوتر فرستاد تا نفر اول باشم که وارد پادگان می شوم . وقتی بقیه بچه ها رسیدند ، گفتند : مقدم اولین نفر بود که وارد پادگان شد . من گفتم : نه بابا آقای نیک عیش زودتر از من به پادگان آمد . گفتند : نه ، ما دیدیم شمااول به پادگان رسیدی . و بالاخره من را برنده اعلام کردند . من هم به ایشان گفتم : این نمازهایی را که برادران برای من می خوانند من هم به حرم می روم و همه آنها را برای شما می خوانم ، چون این نماز حق شما است . و چون اورا دوست دارم رفتم و این کار را انجام دادم .