امور خیر و عام المنفعه

به روایت از محمدباقر قوام : یک روز تعدادی از نیروها و همچنین سید علیرضا قوام در منطقه دور هم نشسته بودیم و صحبت می کردیم یکدفعه یکی از نیروها که من او را کاملاً می شناختم و از بچه های رفسنجان بود، وارد جمع شد و با صدای بلند گفت: چه کسی می تواند به من قرآن یاد بدهد؟ من به هیچ وجه قرآن بلد نیستم. هنوز حرفش تمام نشده بود که سید علیرضا از جا بلند شد و گفت: من حاضرم اما به شرطی که در کارت جدیت به خرج دهی. یادم نمی رود سید علیرضا به مدت یک ماه مدام به این فرد آموزش قرآن می داد و بعد از حدود سی روز ایشان می توانست قرآن را به سهولت تلاوت کند. یادم هست آن فرد خیلی خوشحال بود و مکرراً از آقای قوام تشکر می کرد. اما سید علیرضا به او گفت: من را دعا کن، من کاری نکردم دعا کن عامل به قرآن شوم.