خاطره شماره 60 - شهید مهدی فرودی

خانم قلی زاده همسر شهید- می‌گوید:« در سفر آخری که آمده بود به من سفارش می‌کرد که از بچه‌ها نخواه که زندگیشان مثل ما باشد، زمان آنها فرق دارد. بچه‌ها روی این مسائل حساس هستند. فکر نکنند چون پدرشان فردی بوده که دستش به دهانش نمی‌رسیده و یا فقیر بوده که این چنین زندگی می‌کرده است. اینها وقتی بزرگ شوند از روی نوشته هایم، راهم را ادامه می دهند. شما از کودکی در گوششان نخوان که پدرتان یک دوچرخه ساده داشته و این طور و آن طور زندگی کرده است. شاید من این طور زندگی را خواستم و آنها نخواهند! باید به زمان توجه کرد. باید دید زمان چه قدر پیشرفت کرده است. طوری باشیم که از دیگران عقب نباشیم، نه از آنهایی که خیلی تجمل گرا هستند، که بچه‌های ما خجالت بکشند. ... توجه کن که ما در دو جنگ بوده ایم یکی انقلاب و دیگری جنگ تحمیلی. ما در این شرایط نمی توانیم این کارها را کنیم. هر چه داریم و نداریم باید برای کمک به جبهه بدهیم ولی شاید زمان بچه‌ها جنگ نباشد