احساس مسؤليت

راوی محمد امیر کریمی زاده: یک روز من با شهید قراقی و یکی دیگر از برادرانعازم خرمشهر بودیم . داخل ماشین تویوتا نشسته بودیم و در بین راه تعدادی از برادران بسیجی و سرباز را دیدم که در جاده بودند ، ایشان گفت : ماشین را نگهدارید تا این بسیجی ها سرباز ها را سوار شوند چرا که آنها هم برای جنگیدن آمده اند ، نگه داشتیم و آنها سوار شدند . در بین راه ایشان سؤال کردم : برادر احمد ، شما برای چه به جبهه آمده ای خانواده ات را هم اینجا اسیر کردی ، حالا خودت به جبهه آمده ای دیگر چرا خانواده ات را آورده ای چرا این مشکلات را هم برای خودت و خانواده ات درست کرده ای . بعد ایشان گفت : به جبهه آمدن من ، و در کل آمدن من به سپاه فقط بخاطر خدمت بوده است و هدفم جز این نبود چون شما می دانید که الان حقوقی به ما نمی دهند - اوایل حقوق هر کسی دو یا سه هزار تومان بیشتر نبود که این پول کرایه خانه هم نمی شود فقط آمده ام که به اسلام خدمت کنم و بعد هم شهید شوم و آرزوی من شهادت است یعنی من نباید در بستری بمیرم یا اینکه در خانه پذیرای مرگ باشم و دیگر اینکه خانواده ام را اینجا آورده ام که زیاد به مرخصی نروم و وقتم را در شهر مشهد تلف نکنم و دیگر اینکه خانواده ام اصرار داشتند که در این جهاد فی سبیل الله سهیم باشند.