امانت داری

به روایت از طاهره مظفری : یکی از همسایه ها به مسافرت رفت و کلید خانه اش را قبل از رفتن به ما داده بود که شب برویم، آنجا بخوابیم. اتفاقاً چون خودم نمی توانستم بروم، قدرت فرستادم. بعد از اینکه خانم ابراهیمی (همسایه) از مسافرت برگشت، گفت: چرا قند و چایی و ... را که برای شما گذاشته بودم استفده نگردید ؟ این را که به قدرت گفتم، در جواب گفت: «مادر! راه خوبی جلوی پای من می گذاری، من امانتدار آن خانه بودم یا جستجوگر غذا؟