تاب ماندن

به نقل از برادر شهید: چندين بار از ناحيۀ پا به شدت مجروح شده بود؛ ولي باز هم تاب ماندن نداشت و به محض اينکه کمي بهتر مي‎شد، به جبهه مي‎رفت. هشت ساله بودم که پايش را گچ گرفته بود و روي ايوان نشسته بود. رو به من گفت: «يک اره پيدا کن و بياور.» اره را که آوردم، گچ را بريديم. چند روز بعد هم دوباره با اشتياق به جبهه رفت.