تواضع و فروتنی

ابتدا و شروع زندگیمان به اهواز رفتیم. با توجه به مسؤولیتی که آقای عاصمی داشت به ایشان منزل دربستی با یک ماشین و راننده می دادند ولی ایشان هیچ کدام را قبول نکرد و گفت: مگر مابین من و بقیه رزمنده ها تفاوتی وجود دارد؟ من هم باید مانند بسیجیان زندگی کنم. لذا زندگی مان را در یک اتاق نه متری در هتلی که به رزمندگان می دادند شروع کردیم.