معجزات جنگ

یکی از اتفاقاتی را که خود علی برایم تعریف و از آن به معجزه یاد می کرد این بود یک روز برای شناسایی مناطق جنگی وارد خاک عراق شدم بعد از مدتی در محاصره دشمن قرار گرفتم. وقتی احساس کردم در حال اسارت یا شهادت هستم اولین موضوعی که به ذهنم خطور کرد این بود که اولاً تمامی مدارکی را که موجب شناسائیم می شد در زیر خاک پنهان کنم و ثانیاً تا آخرین فشنگ مبارزه کنم. فشنگهایم تمام و نتیجه ای از آن همه تیراندازی حاصل نشد. هر لحظه حلقة محاصره تنگ تر و احتمال اسارت من بیشتر می شد که ناگهان تعدادی از بچه های خودی از دور با آنها درگیر شده و من از فرصت استفاده کرده و فرار کردم.