دستگيري از ضعيفان

راوی علی اکبر صادق جوادی: سال 57 ، شبی که تانکها جلوی استانداری تجمع کرده بودند و تظاهرات مردم را سر کوب می کردند، خبر کشتار تظاهر کننده گان را شنیدم به منزل رفتم محمد باقر در منزل نبود. سوار بر موتور سیکلت خود را به استانداری و محل نگهداری شهدا و مجروحین رساندم ولی فرزندم را بین آنان ندیدم همان روز فروشگاه آرش توسط مردم مورد هجوم قرار گرفته بود. بالاخره دیر وقت نا امید به خانه بر گشتم. محمد باقر در منزل بود با نگرانی پرسیدم کجا بودی؟ گفت: نفت و مواد سوختی برای خانواده های فاقد سوخت می بردیم و از درگیریهای داخل شهر بی خبر بودم. بعدها همیشه افسوس می خوردم که فرصت شرکت در آن تظاهرات خونین را از دست داده است.