اطاعت از فرماندهی

دوران آموزشی را در نیشابور می گذراندیم . در یکی از رزمهای شبانه از ناحیه پا مجروح شد بنا به گفته ی خود محمد حسن در هنگام هجوم به سمت قله ترکشی به پای ایشان اصابت می کند ابتدا به روی خودش نمی آورد و به صعود ادامه می دهد ولی به دلیل خونریزی زیاد قادر به ادامه حرکت نبوده است موضوع را به مسئول دسته خود در میان گذاشته است ولی او در تاریکی به خیال اینکه ایشان خسته شده به او فرمان حرکت می دهد و او هم با ناراحتی و با همان وضع مجروحیت به حرکت ادامه می دهد تا جایی که بدلیل ضعف و بی حالی در اثر خونریزی زیاد به روی زمین می افتد . برادرانی که پشت سر ایشان بودند مسئله را با فرمانده دسته بازگو می کنند بعد از مدتی محمد حسن را که بیهوش روی زمین افتاده است را با آمبولانس به بیمارستان منتقل می کنند وچند روز معاف از رزم قرار می گیرد تا تحت معالجه باشد . بعد از چند روز به مرخصی رفت و از ترس اینکه مبادا خانواده اش متوجه مجروحیت او شوند و باعث منع او از ادامه آموزش شوند از آنها این مسئله ر پنهان کرد ولی به هر شکل خانواده ی او متوجه موضوع شدند و با تعهداتی که محمد حسن به خانواده اش داده بود مجدداً موافقت آنها را برای ادامه دوران آموزشی کسب کرده بود .