زندگی مشترک

به روایت از حمیده خیری : وقتی به حرم می رفتیم، دست بچه را به ضریح می کشید. صورتشان را به گوش او می چسباند و دعاهایی که خودش می خواند در گوش او هم می خواند. یک روز زمستان، سر مزار شهدا رفتیم، برف نشسته بود. با سرعت برفها را پاک کرد. دست بچه را گرفت و روی سنگ مزار این شهید گذاشت. خودش که فاتحه می خواند در گوش بچه هم می خواند.