پرهيز از گناه

راوی محمد شیخ: در ستاد لشگر، با همان جمع قدیمی دور هم نشسته و مشغول صحبت کردن بودیم حاج علی اصغر محراب در حالیکه سرش را پائین انداخته بود، گفت:" برادران؛ خواهش می کنم از خودتان حرف بزنید" همه با وجود اینکه محراب را می شناختند و می دانستند او همان محراب پرجوش و خروش همیشگی است ولی حالا اینطور سرش را پایین انداخته و با مظلومیت خاصی می گوید، از خودتان حرف بزنید، خندیدند و دوباره مشغول صحبت کردن شدند. محراب از جایش بلند شد. یکی از بچه ها گفت:" آقای محراب کجا؟" محراب گفت:" من از جمع شما بیرون می روم تا شما راحت باشید." محراب خیلی با مهربانی و عطوفت از جمع خواست تا دربارة دیگران غیبت نکنند. هر موقع در اتاق او دربارة کسی غیبتی می شد می گفت:" در اتاق من هرچه می خواهید بگویید، ولی پشت سر کسی حرف نزنید، اگر می خواهید حرف بزنید، بیرون بروید و اگر مهمان هستید من اینجا را ترک کنم تا مطالب شما را نشنوم."