عشق به جهاد 1

به روایت از رضا چمنی :پس از آغاز جنگ تحمیلی از طرف رژیم جنایتکار عراق، او که از دلباختگان مکتب امام حسین (ع) بود همیشه می گفت: ما که زیارت عاشورا می خوانیم و همیشه آرزو می کنیم که ای کاش در روز عاشورا در صحنه عاشورا می بودیم و امام حسین را یاری می کردیم، اینکه این گوی و این میدان و جبهه کربلاست و امام و رهبر ما نیز پیرو امام حسین (ع) است. پس باید به جبهه برویم و امام زمانمان را یاری کنیم، امروز است که پیروان واقعی امام حسین (ع) مشخص می شوند، امروز روز آزمایش ما مسلمانهاست تا صداقت و ایمانمانرا نشان دهیم. محمد جنگ را مهمترین مسئله برای یک کشور می دانست و عقیده داشت تا زمانی که جنگ باشد وظیفه اصلی ما حضور در جبهه نبرد است و هنگامی که از جانب دوستانش به وی پیشنهاد می شد که شما اگر به دانشگاه برگردید بهتر می توانید به اسلام و مسلمین خدمت کنید می گفت: تا زمانی که جنگ باشد در اینجا در پشت جبهه هر چه کار کنیم عاقبت تمام رشته های ما پنبه می شود. با توجه به این نظراتی که داشت در همان اوایل جنگ به جبهه های نبرد جنوب شتافت و در مدت هفت ماه در گروه شهید چمران به مبارزه علیه کافران بعثی پرداخت که دوباره به دانشگاه برگشت. در آن زمان که اوج فعالیت گروهکها در دانشگاه بود در محیط دانشگاه به مبارزه علیه گروهکهای ضد انقلاب پرداخت و در عین حال در جهاد دانشگاهی نیز فعالیت می نمود و با آغاز انقلاب فرهنگی که دانشگاهها تعطیل شد، مدتی از طرف جهاد دانشگاهی در جهاد شهرستان مشغول خدمت به محرومین بود.