عشق شهادت

راوی سید محمد جعفری: یک روز که از مدرسه به خانه می آمدم متوجه ابوالقاسم شدم که کنار خیابان ایستاده و کتابش را باز کرده است وقتی نزدیک تر شدم دیدم گریه می کند و عکس دوستش را که وسط کتاب گذاشته نگاه می کند. گفتم: حالا شهید شده و برای شهید که گریه نمی کنند او گفت: من به خاطر شهید شدنش گریه نمی کنم برای خودم گریه می کنم که مثل آن ها لیاقت شهادت را ندارم.