خاطرات بعد از مجروحیت

ایشان حدود یکماه در بیمارستان بستری بود ولی ما اطلاعی از مجروح شدن او نداشتیم. پس از یکماه توسط برادران سپاه مطلع شدیم که او در بیمارستان است و به ملاقات او رفتیم، همینکه چشمش به من و خواهر بزرگش افتاد چشمانش را باز کرد و به ما خوش آمد گفت و دیگر چیزی نگفت و به آرزوی خود یعنی شهادت دست پیدا کرد.