فعاليتهاي فرهنگي

راوی ن.م نصیری: در جنوب در سایت چهار مستقر بودیم .به پیشنهاد ایشان جلسه نهج البلاغه ای برگزار شده بود .چون هوا گرم بود امکانآن نبود که برویم چادر بزنیم. مجبور بودیم که در اجتماع باشیم . چون گنجایش این را نداشت که همه بچه ها در جلسه شرکت کنند . جلسه یک حالت خصوصی داشت و جلسات را پشت پایگاه برگزار می کردیم . یادم هست که جایی بود که همه اش تپه ماهور بود . یک شیاری را پیدا کرده بودیم که آنجا روی سنگ ، خار و هر چه بود می نشستیم .خیلی ها به شهید حیدری اعتراض می کردند که حداقل یک پتو بیاورید .ایشان گفتند : نه ، پتو از وسایل بیت المال است و خاکی می شود و ما نمی توانیم در اینجا از پتو استفاده کنیم وهمین طور هم بود . همیشه این جلسات را درمکانهای مختلف برگزار می کردیم . ایشان رفت و برای پتو صحبت کرد و یک پتو همراه خودمان بر می داشتیم . برای نور هم فانوس همراه داشتیم . بعضی از بچه ها از محله یک چراغ قوه کوچک داشتند که از شهر خریده بودند و استفاده می کردند .