توانايي جسمي رزمي

راوی محمود عامری فرد : در عملیات بدر موقعی که عراق مجدداً چهار راه خندق را از نیروهای ما پس گرفت. قرار شد شبانه تعدادی از نیروها را جمع آوری کرده و به خط مقدم دشمن حمله کنیم و چهار راه را از دست دشمن آزاد کنیم. در گیر و دار جمع آوری نیرو بودیم که انگار خداوند فرشته نجات را برای کمک رساندن به ما فرستاده و آن برادر علی اصغر ناجی بود که چند روز قبل مجروح شده بود. خلاصه با چند نفری که آماده کرده بودیم در تاریکی شب به سوی هدف حرکت کردیم. به فاصله 50 متری سنگرهای دشمن که رسیدیم، پشت سرم را که نگاه کردم دیدیم مجموعاً با خودم سه نفر بیشتر نیستیم. هفت هشت نفری که پشت سرمان بودند یکی یکی در طول مسیر زمینگیر شده بودند. شهید ناجی با شجاعتی که داشت جلو قرار گرفت و یک آر-پی-جی دستش بود. می خواست به سمت سنگر دشمن شلیک کند. آنها هم گلوله های خود را با شدت بیشتری روی ما می ریختند، به نحوی که من مجروح شدم و در درون آب کنار بستر جاده افتاده بودم. کنار شیب جاده هیچ عارضه دیگری هم نبود که بتوانم خودم را از آب بیرون بکشم. قدرت و نیرو بدنی هم کم شده بود. فقط احساس می کردم که سرم روی پای گرم کسی قرار گرفته است. بعداً متوجه شدم که آن فرد کسی جز شهید علی اصغر ناجی میدانی نبود.