تدبير نظامي و مديريت

راوی سید هاشم موسوی: در اوایل جنگ، بعضی از نیروهای رده پایین به خاطر دیدگاهی که نسبت به نیروهای ارتش و ژاندارمری داشتند و می گفتند اینها عاملهای ساواک بوده اند. با آنها رابطه خوبی نداشتند و این وجهه زیبایی نداشت. اما ابراهیم امیرعباسی اصلا چنین دیدگاهی را نداشت و می گفت: ما باید با برادران ارتشی ارتباط برقرار کنیم، آنها در زمینه های مختلف تخصص دارند و ما بایستی تخصص آنها را یاد بگیریم، بعدا اگر دیدیم برای ما مفید نیستند، رابطه خود را با آنها قطع می کنیم. در راستای این جریان، تعدادی از برادران ارتشی از لشکر77 به مشهد آمدند و برای نیروهای سپاه یک دوره 25 روزه برای آموزش پدافند هوایی، یک دوره 30 روزه برای آموزش ادوات و خمپاره های 120،81 را برگزار کردند و ما هم در مقابل تقاضایی که ژاندارمری آن زمان از سپاه کرده بود برای آموزش تخریب و خنثی سازی انواع مین و بمب، یک دوره کلاس برگزار نمودیم و ابراهیم امیرعباسی در این امر ما را یاری می نمود. هنگامی که ابراهیم تخصص ویژه برادران ارتشی را مطرح کرد به گفتم تخصص اینها را در بعضی از کتابها هم نوشته، از طرفی بعضی از نیروهای خودمان، این تخصص ها را فرا گرفته اند و در فلانجا مشغول خدمت هستند، می توانیم از آنها درخواست کنیم تا برای آموزش به اینجا بیایند. گفت: نه اولا نیروهای ما بعضی از ریزه کاری ها را نمی دانند، ثانیا آنها که در دسترس نیستند. وقتی اینها در کنارما هستند، از اینها استفاده می کنیم. ابراهیم برای اینکه بعضی از نیروها و من و نیز فرماندهی را متقاعد کند، گفت: مگر در کتب حدیث ننوشته که: " بروید طلب علم کنید حتی اگر در چین باشد" حالا هم شما بایستی از این فرصت استفاده کنید و بگذارید از برادران ارتشی در برنامه های خود استفاده نماییم و از تجربیات آنها بهره جوییم و این مسئله و دیدگاه ابراهیم نسبت به برادران ارتشی باعث شده بود تا مسئولیت دوره هایی را که با نیروهای غیر پاسدار هست به ایشان واگزار کنیم.