لحظه و نحوه شهادت

راوی محمد رجب پور: بعد از مدتی که با ابراهیم امیرعباسی در تیپ ویژه شهدا بودیم، من به مرخصی آمدم، هنوز در مرخصی بودم که با خبر شدم ابراهیم خانواده اش را جهت درمان به مشهد آورده است. جهت دیدنش رفتم، اما گفتن همین دیشب به منطقه برگشت. بعد از پرس و جو خبر دار شدم که دشمنان داخلی از جمله کومله و دمکرات و منافقین به کمک عراق در یکی از نقطه های مرزی به داخل خاک ما نفوذ کرده اند. ابراهیم به محض اینکه از این موضوع مطلع شده بودف با اینکه تنها مرد خانواده بود، خانواده اش را تنها گذاشته و شبانه خودش را به منقطه رسانده بود و همان شب با گروهی 10 نفره از نیروهای اطلاعات، عملیات ویژه شهدا جهت شناسایی عازم منطقه می شوند. بعد از مدتی راهپیمایی در عمق پایگاه دشمن در یکی از ارتفاعات با دشمن درگیر می شوند. جواد حامد یکی از دوستان نزدیک ابراهیم برای ما نقل می کرد آن شب من در کنار ابراهیم بودم، در بالای ارتفاعی برای اینکه از دو محور وارد عمل شویم از یکدیگر فاصله گرفتیم. یکی از گلوله های آر پی جی دشمن در جایی که ابراهیم ایستاده بود منفجر شد، تعدادی ترکش به پهلوی ابراهیم اصابت کرده بود. او با فریادهای یا مهدی(عج) یا مهدی(عج) زنده بودن خودش را اعلام کرد. بعد از چند دقیقه دیگر فریادی از ابراهیم به گوش نرسید. هنگامی که بر بالینش رسیدیم او جان به جان آفرین تسلیم کرده بود. آقای حامد بعد از 24 ساعت به مقر ویژه شهدا آمد و خبر شهادت ابراهیم را به کاوه اعلام کرد. به همراه تعداد زیادی از نیروهای رزمی به منطقه اعزام شدیم و شهدا را به پشت خط و سپس به مهاباد منتقل کردیم.