خصوصیات اخلاقی شهید

به نقل یکی از دوستان شهید : چند سرباز با هم درگیر شدند. کار به بی احترامی لفظی کشید. هیچ کدام کوتاه بیا نبودند. جلو رفتم و گفتم: سرکار، سرکار با تو هستم. خجالت بکش. این چه طرز حرف زدنه. مگه شعور… حاج حسین از درب حسینه آمد بیرون؛ تا صحنه را دید گفت: آقایان. من یک سؤال از شماها دارم، هرکس جواب بدهد تشویقی می گیره. سربازها ساکت شدند. تک تک سلام کردند و بعد احترام نظامی. شهید گفت: آیه ی شریفه ی «وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ…» کدام سوره است و معنایش چیست! همه ساکت بودند، تا اینکه کسی از میان سربازها گفت: ببخشید جناب سرهنگ… دیگر نتوانست خودش را کنترل کند و زد زیر گریه. سرباز دیگر به لهجه ی مشهدی گفت: مو مودونم معنی آیه را؛ معنی آیه را گفت. سربازها شروع کردند به عذرخواهی کردن از همدیگر. حیران ماندم. روش امر به معروف حاج حسین چقدر با من فرق می کرد! من کجا و او کجا! صدای حاجی به گوشم خورد: آقایان دعایم کنید. حاجی رفت اما فردا به همه ی آن سربازها دو روز مرخصی تشویقی داد.