ناشکری ممنوع

به نقل از همسر شهید:شرایط در آن موقع طوری بود که اگر زنی پسر به دنیا می‌آورد٬ مهر و محبت زیادی از طرف مردم نصیب او می‌شد. شوهرم خیلی بچه دوست داشت. جنسیت آن هم برایش فرقی نداشت٬ درست بر عکس من. دلم نمی‌خواست توسط افراد ناآگاه تحقیر شوم٬ یا به شوهرم توهین شود؛ لذا از خدا می‌خواستم که ما را صاحب پسر کند. اما دعاهایم با اجابت فاصله گرفت و صاحب فرزند دختری شدیم. من که انتظارش را نداشتم٬ بسیار ناراحت شدم و از فرط غم٬ روی آوردم به گریه و گلایه از خداوند. اما شوهرم خوشحال بود. نه فقط برای تغییر روحیه‌ی من٬ بلکه واقعاً از این‌که خداوند به او دختر داده٬ شاکر بود. قربانی کرد و گوشت آن را بین اطرافیان پخش کرد. می‌گفت: « چرا ناشکری می کنی و غصه می‌خوری؟ اتفاقاً خدا خیلی تورا دوست داشت که دختردار شدی.»