همرزمان شهید به «نماز سید» قسم می خوردند

سید هادی دو سال در سوریه خدمت کرد. برای اولین بار سال 1394 اعزام شد. ابتدا در اطراف حلب بود. بعد از شهادت فرمانده شان «جابر محمدی»، برادرم فرمانده شد و نام «جابر» را در جبهه برای خود انتخاب کرد. البته ماه های آخر ایشان را به نام «سید» می شناختند. همرزمان شهید نقل می کنند قبل از هر عملیات «سید» مقید بود که حتما دو رکعت نماز بخواند و بعد عملیات را شروع می کرد. نمازهای سید به اندازه ای معروف بود که همرزمان و نیروهایش هنگام قسم می گفتند «به نماز سید قسم»! به همسرش سفارش کرده بود از حقوقی که می گیرد به اندازه مخارج ضروری زندگی مصرف کرده و بقیه را نگه دارد. همسرشان می گوید هرماه بین 700 تا یک میلیون تومان نگه می داشتم. هروقت سید به مرخصی می آمد، پول ها را با خودش می برد. یک بار اصرار کردم این پول ها را برای چه کاری می خواهد. ایشان از روی اجبار گفت که در منطقه گاهی غذای کمتری به نیروهای داخل خط مقدم می رسد. برایشان میوه و آذوقه خریداری کرده و به آنها می گویم از طرف پشتیبانی براتان فرستاده اند.