نحوه شهادت

یكی از همرزمان شهید از چگونگی شهادت این شهید والا مقام گفت: من آن طرف ساختمان بودم وقتی فهمیدم مرتضی زخمی شده سریع خودم را رساندم شب بود تاریك بود من كتفش رو گرفتم و دو تا از بچه ها پاهایش را و آوردیم پشت ساختمان. وحدانی با بیان اینكه مرتضی آن روز آرپی جی می زد كه حین شلیك به تكفیری ها، به سمتش تیراندازی كرده بودند گفت: در تاریكی شب و زیر آتش بودیم، گلوله های دشمن روی سرمون می ریخت و من به محض اینكه مرتضی رو گذاشتم دوباره رفتم سمت دیگر ساختمان و با تكفیری ها درگیر شدم و دشمن در فاصله خیلی نزدیكی حدود 10 متر و شاید هم كمتر بود، تعدادشون خیلی زیاد بود داشتن ما رو دور می زدند و احتمال اسارت همه مون زیاد بود. تنها كاری كه كردیم به یكی از بچه های ارتش و تعدادی از فاطمی ها گفتیم مرتضی و چهار نفر زخمی دیگر رو برگردانید سمت شهر و شروع كردیم به تیراندازی كردن و پوشش تا آنان بتوانند سریع از بین بوته های بلند، آنجا رو ترك كنند كه ما پنج نفر ماندیم و آنان برگشتند. یكی دیگر از همرزمان شهید می گوید: آنان وقتی به سمت عقب حركت كرده بودند چون آتش روی منطقه خیلی زیاد بود و از طرفی برانكارد هم نداشتیم، فاطمی ها زخمی های خودشون رو آورده بودند كه مرتضی با یكی از همكاران در آنجا ماند. شاه حسینی با بیان اینكه تكفیری ها آمده بودند و ازشون رد شدن ولی آنان را ندیده بودند اظهار كرد: تأسفی كه قلب منو میفشاره اینه كه ما هم وقتی برگشتیم از توی یه كانال و زیر آتش خودی و دشمن یعنی هم از سمت خودی بر سر ما گلوله می ریخت و هم تكفیری ها دنبال ما بودند و تیراندازی می كردند. آنان بین بوته ها و در تاریكی شب ساكت نشسته بودن و ما در زیر آتش در حال عقب نشینی اگر می دیدیمشون ... وقتی هم به شهر رسیدیم تا صبح درگیری بود و فكر می كردیم مرتضی رو بردن درمانگاه الحاضر، صبح كه تمام شد من سراغ مرتضی رو از درمانگاه الحاضر گرفتیم كه پس از كلی پرس و جو متوجه شدیم كه به درجه رفیع شهادت نایل شده است.