بی تابی نکنید

راوی خواهرشهید: گاهی وقتی مادرم خانه نبود، من و رضا با هم آژانس می‌گرفتیم و در مراسم تشییع شهدا شرکت می‌کردیم. می‌خواستیم زود برویم که مادرم نفهمد ما رفته‌ایم. اگر مادر یا خواهر شهید بی‌تابی می‌کردند رضا به من می‌گفت: «شما این‌جور بی‌تابی نکنید.» من می‌پرسیدم: «مگر قرار است شهید شوی؟» رضا می‌گفت: «مثال گفتم.» بعد هم با شوخی حرف خود را عوض می‌کرد. من از یکی از ویژگی‌های رضا خیلی خوشم می‌آمد که اگر کار اشتباهی انجام می‌دادم هیچ گاه به روی من نمی‌آورد و عصبانی نمی‌شد بلکه با خنده از کنار آن می‌گذشت و شرمندگی برای ما می‌ماند. حتی اگر آن کار را عمداً انجام می‌دادم.