روحيه بسيجي

راوی غلامرضا قربانی: اولین آشنایی من با صفرعلی رضایی از آنجا شروع شد که در سال 64 ایشان آمده بودند و می گفتند ما در منظقه نیاز به کمک های مردی داریم همزمان به فرمانده ای وقت مراجعه کردم بعنوان مسئول پایگاه فرمانداری و ایشان موافقت کردند که مبلغی را از خود فرمانداری و مبلغی هم از چند نفر که اسامی آنها یادم نیست با آنها تماس گرفتیم و آمدند و در حدود دویست و پنجاه هزار تومان کمک تهیه شد که این کمکها در قالب پتو و تعدادی مواد خوراکی در اختیار ایشان قرار گرفت و ایشان این امکانات را با ماشین انتقال به منطقه دادند.