ايثار و فداکاري

مدتی سهمیه غذایی چادر ما کم شد. موقع نهار یا شام معمولاً غذا کم بود . این موضوع توجه مرا به خود جلب کرد . به همین دلیل پیگیر شدم تا بفهمم چرا سهمیه غذایی چادر ما کم است . بعد از کمی تحقیق متوجه شدم چادر مانیز مثل دیگر چادرها براساس تعداد نفرات غذا می گیرد . اما حسین آقا موقعی که غذا را تحویل می گیرد مقداری از آن را کنار می گذارد و موقعی که می خواهد برای سرکشی به دیگر چادر ها برود این غذا را به نیروهایی می دهدکه به آنها غذا نرسیده است . یک روز موقع نهاردوباره غذا کم آمد من به حسین آقا گفتم : مگر گردان به تعداد نفرات و آماری که در مورد نیروها دارند غذا درست نمی کنند . پس چطورمی شود که همیشه به ما غذا کم می رسد . وقتی این حرف را زدم لبخندی بر لبان حسین آقا نقش بست . من به ایشان گفتم : چرا می خندی ؟ نکند دوباره ایثار گری کردی و رفتی غذاها را بین بچه ها تقسیم کردی . حسین آقا گفت : شما معمولاً به جلسه می روید در خوشبختانه در جلسات به شما خوب می رسند ما باید مواظب باشیم که اینجا در حق بسیجی ها ظلم نشود .