تدبير نظامي و مديريت

راوی محمد احسانبخش : در رابطه با نقش برادر بابوریان در تداوم و ثبات امنیتی و مبارزه با ضد انقلاب داخلی به یاد دارم یکی از ابتکارات ایشان در این مورد این بود که موقعی که در سپاه به من پیشنهاد کردند که:" شما به همراه تعدادی از برادران به موقعیت مرز شرقی بروید!" علی رغم اینکه خود بچه های سپاه و اطلاعات رفته بودند ولی ایشان می گفتند:" شما هم باید بروید تا اگر نیازی به شما بود سریعاً وارد عمل شوید." گفتیم:" خوب، چرا ما باید برویم؟" ایشان گفت:" ببینید مگر چند نفر هستند که می توانند جاده ها را شناسایی کنند؟ این موقعیت ها را بشناسید، شماها که می روید حداقل می دانیم که اگر اتفاقی برای اینها بیفتد و یا نیرو کم بیاوریم، می دانیم که تو می دانی مثلاً از نهبندان، فلان جا را چه جوری باید رفت، یا مثلاً چند کوه آنجا است یا آنها چه جوری هستند. به همین دلیل خوب شماها که می خواهید به اردو بروید، به عنوان اردو به مرز بروید." با دلایلی که برادر بابوریان برای ما آورد بالأخره به همراه 17 نفر از برادران بسیجی که حتی عده ای از آنها هنوز ریش درنیاورده بودند برای شناسایی مرز رفتیم، شناسایی به عنوان اردو نه به عنوان کار اطلاعات نظامی و ...! به هر حال از مشهد به سوی نهبندان حرکت کردیم و چون غروب رسیدیم به آنجا همانجا توی پاسگاه خوابیدیم. آنجا ما را خیلی تحویل گرفتند و برای ما یک مراسم صبحگاه نیز برقرار کردند که برای بچه ها هم خیلی جالب بود. بعد سوار ماشین شدیم و به طرف مرز شرقی نهبندان حرکت کردیم. از گز یک که برگشتیم آقای بابوریان گفت:" ممکن است یک زمانی مرز در خطر باشد که ما همیشه و در همه حال آمادة مقابله با حملات متجاوزان به میهن عزیزمان باشیم." به هر حال به فرمان برادر اسماعیل بابوریان ما آن راه را رفتیم و برگشتیم.