استقامت و پايداري

راوی معصومه احمدزاده: تنها خاطره ای که هیچ گاه از ذهن من پاک نمی شود در مورد صبر و استقامت شهید در برابر رنج ها و ناملایمات است. یک مرتبه برادرم در جبهه مجروح سختی می شوند پس از مدت ها که در بیمارستان بستری بودند برای ادامه ی مداوا به مشهد منتقل می شوند. وقتی وارد خانه می شوند رفتار بسیار عادی مثل همیشه داشتند و ما متوجه مجروح بودن ایشان نشدیم و هیچ ناراحتی در چهره ی او نمی دیدیم تا این که روزی برادرم به حمام رفتند ولی دیر بیرون آمدند دلوا پس شدم مادرم را فرستادم تا از او هبر بگیرد وقتی او را دید متوجه زخم های زیادی در بدن او شد که نشان از مجروحیت داشت و آن ها را پانسمان می کرد.