تقيد به جماعت

راوی محسن رجایی : برادر موسوی به نیروهای تخریب که برای کار به گردانها یا خط مقدم یا جاهای دیگر می رفتند، همیشه توصیه می کرد که: یک نفر را به عنوان امام جماعت انتخاب کنید که هر جا رفتند نماز جماعتتان برگزار شود. در عملیات بیت المقدس 2 که منطقه کوهستانی و برف فراوانی باریده بود، 8 نفر در کنار برادر موسوی در یک چادر بودیم هوا به شدت سرد بود. صبح هنگام نماز برادر موسوی همه را از خواب بیدار کرد تا وضو بگیریم و برای نماز آماده شویم. یکی یکی وضو گرفته و به داخل چادر برگشته بودیم و قصد داشتیم هر چه سریعتر نماز را به فُردادی اقامه کنیم و بخوابیم چون آخر شب رسیده و بسیار خسته بودیم. برادر موسوی که زودتر از همه برای نماز آماده شده بود، گفت: نمتز را به فُرادی نخوانید صبر کنید تا همه بیایند و نماز را به جماعت بخوانیم. همه که آمدند، ایشان به من گفت: شما برو جلو بایست و نماز را بخوان هر چه اصرار کردم و گفتم: حاجی بالاخره شما بزرگتری هم از نظر سن و هم از نظر ایمان نسبت به ما کاملتری نپذیرفت و گفت: خودت برو جلو خلاصه مرا مجبور کرد تا بایستم و اقامه جماعت کنم و همیشه روی این قضیه تأکید فراوانی داشت.