اطاعت از فرماندهي

راوی علی رمضانی : در عملیات مرصاد در کشتارگاه مستقر بودیم. با مقرّ فرماندهی حدود 15 کیلومتر فاصله داشتیم. برادر موسوی برای پیشرفت عملیات با فرماندهی حضوراً در ارتباط بود. با توجه به اینکه از طریق بی سیم می توانست در ارتباط باشد ولی این فاصله را می رفت تا حضوراً ببیند فرماندهی چه دستوری می دهد. در یک روز 5، 6 مرتبه آن فاصله را رفت و آمد. چون ما در قسمت انفجارات بودیم از ما می خواست تا امکانات مورد نیاز را برآورد کنیم. آن روز برادر موسوی دائم در تلاش و تکاپو بود. در مرحله ای از عملیات فرماندة یکی از گردانهای پیده که روی ارتفاع تنگه چهارزبر مستقر بود، به شهادت رسیده بود. برادر منصوری که فرماندهی عملیات را برعهده داشت، به برادر موسوی مأموریت داد تا گردان پیاده را جمع و جور کرده و از ارتفاع پائین بیاورد. به اتفاق برادر موسوی در حال بالا رفتن از ارتفاع بودیم. به او گفتم: حاجی برگردیم پائین، بالا رفتن خیلی سخت است. گفت: نه، حاج آقای منصوری گفته، باید برویم و گردان پیاده را جمع و جور کنیم. چون فرمانده ندارند باید گردان را به پائین هدایت کنیم. برادر موسوی در اطاعت از امر فرماندهی به بالای ارتفاع رفت و بعد از جمع کردن نیروها، گردان را به پائین ارتفاع آورد و تحویل فرماندهی داد.