همت در رفع مشکل ديگران

راوی محمدرضا بیژنی : در کشتارگاه ویژه شهدا حادثه ای پیش آمده بود و برادری به نام مرتضی رضویان در حین آموزش سهواً چند تیر شلیک کرده بود که به یکی، دو نفر از برادران اصابت کرده که شهید و مجروح شده بودند. مدتی بود که رضویان در زندان شهرستان ارومیه به سر می برد. برادر موسوی دنبال کار او را گرفت و برای آزاد کردن وی از زندان، از مشهد سندی آورد و رضویان را تحت سند از زندان آزاد کردند، تا بتوانند از او که نیروی فعالی بود در عملیاتها استفاده کنند. بعد از مراجعت رضویان به گشتارگاه، قرار شد از آنجا برای آموزش غواصی به تبریز برویم. به اتفاق برادر موسوی و رضویان به طرف مهاباد حرکت کردیم و از آنجا به طرف تبریز آمدیم. در طول مسیر برادر موسوی دربارة جریان رضویان سؤالاتی از او کرد و توضیح بیشتری می خواست تا بداند قضیه چه بوده و چرا او تیر اندازی کرده بود. هدف، موسوی از سؤال کردن دربارة قضیه رضویان این نبود که بخواهد ایرادی از او بگیرد، برعکس دوست داشت قضیه را طوری حل کند تا او از این جریان و شهید شدن یکی، دو نفر از برادران ناراحت نباشد و بگوید که در جبهه و جنگ چنین مسائل زیاد اتفاق می افتاد و هیچ کدام هم عمدی نبوده است برادر موسوی سعی داشت، از نظر روحی به رضویان کمک نماید تا او نگران این موضوع نباشد. این جریان تمام شد تا اینکه رضویان در کربلای 5، به شهادت رسید.