تواضع و فروتني

راوی سید علی کرمی : یک روزبه روستای سید حسین موسوی مقدم رفته بودم . وقتی در روستا مشغول سیر و سیاحت بودم با هر کسی بر خورد می کردم سلام و احوال پرسی گرمی انجام می داند. حتی بچه ها وقتی به ایشان می رسیدند از دور می گفتند : آقا جان سلام ، از جبهه آمدی ؟ ایشان می ایستاد و احوال پرسی صمیمی با بچه ها انجام می داد و آنها را در بغل می گرفت و با تواضع خاصی با آنها می نشست و صحبت می کرد . وقتی از ایشان سؤال می کردم که اینها چه کسانی هستند . جالب این جا بود که می گفت : من اصلا اینها را نمی شناسم . بچه ها از ایشان می خواستند که از بجهه برایشان تعریف کند به شهید موسوی می گفتم : حاجی ما آمدیم که روستای شما را ببینم با این شکل که شما با افراد گرم می گیرید فکر نکنم .یک مسیری را بیشتر بتوانیم برویم . هنوز چند قدمی نرفته بودیم که شهید موسوی مقدم گفت: بیا برویم در فلان نقطه یک فرد نابینایی است احوالش را بپرسم به اتفاق رفتیم و احوال او را پرسیدیم اگر چه او نمی دید اما از تن صدا تشخیص می داد که این همان سید حسین موسوی مقدم است .