تشييع جنازه

راوی محمد سلیم تیموری: بنا به توصیه فرزندم محمد مهدی روز تشییع جنازه اش نه پیراهن سیاه پوشیدم و نه گریه کردم فقط گاهی اوقات جایی خلوت پیدا می کردم و عقده های دلم را خالی می کردم مثل سابق و سایر تشییع جنازه های شهدا داخل دسته های سینه زنی مشغول سینه زدن بودم ناگهان یکی از اقوام خودش را به من رساند و گفت: بیا که جنازه پسرت را دارند می برند رفتم دیدم پدر یک مفقود الاثر به نام محمد مهدی تیموری جنازه را می خواهد ببرد بعد دست به گردن او کردم مقداری هر دو نفرمان گریه کردیم به او گفتم فرزندم سفارش این لحظه را کرده بود و گفته بود هرگز لباس سیاه نپوش و گریه هم نکن که امکان دارد پدر یک مفقودالاثر شما را ببیند و بگوید ما چه دل داریم که از جنازه ی فرزندمان هم خبر نداریم . فرزند من هم فرزند شماست ولی این تازه به شهادت رسیده و در عین حال یک خال بزرگ روی شانه اش است بیائید ببینید اگر مال شماست برید. جنازه را دید و قانع شد و برگشت و در مراسم ما تا آخر شرکت کرد در صورتی که او مشهدی نبود و برای زیارت آمده بود.