عشق شهادت

بدلیل شدّت جراحات، پزشکان اجازه نمی دادند که مجروح آب بیاشامد چرا که معتقد بودند آب موجب تشدید عفونت زخم ها خواهد شد من با باندی خیس لبهای خشکیده اش را مرطوب می کردم. شدّت عطش وی باعث می شد که باند خیس را با ولع ببلعد او را به جان فرزندش قسم دادم که این کار را نکند با همان تشنگی که داشت به محض اینکه نام کودکش را شنید از مکیدن باند خودداری کرد. گفتم: انشاءالله به زودی معالجه خواهی شد و اگر خواستی می توانی آب بخوری. با خنده گفت: فردا به من آب خواهند داد. تصوّر کردم از پرسنل بیمارستان قولی در این مورد گرفته است. گفتم: فردا که نه، ولی به زودی با بهبودی جراحاتت، می توانی هر نوع آشامیدنی که بخواهی بخوری. با جدیّت گفت: باور نمی کنی؟ به ولای علی فردا من سیراب خواهم شد. من در آن لحظه نتوانستم به مفهوم کلام وی پی ببرم ولی صبح روز بعد که برای دیدنش به بیمارستان رفتم و با پیکر بی جانش روبرو شدم دریافتم که خبر شهادت و سیراب شدنش توسّط ائمة هدی به وی الهام شده است.